Arabische kunst

Arabische kunst verschilt op allerlei gebieden van andere kunst uit andere culturen. De meest belangrijke verschillen kunt u terugvinden in de vorm, gebruikte materialen, onderwerpen en de betekenis van de kunst.

Arabische kunst heeft drie stromingen, namelijk: floraal (bloemen en plantenvormen), geometrie (abstracte vormen) en kalligrafie (schoonschrijven). Er komen dus geen menselijke vormen/afbeeldingen voor in de Arabische kunst omdat de Islam het gebruik van menselijke of dierlijke vormen/afbeeldingen verbiedt. Deze regel komt voort uit de bezorgdheid voor een terugkeer van de verering van afgoden en figuren die verketterd en verboden waren.

Door de enorme geografische omvang van de Arabische wereld, zijn er door de eeuwen heen grote fysieke verschillen ontstaan in de ontwikkeling van kunst en architectuur. Hierdoor richt Arabesk Mosaic zich op de kunst van de Maghreb-gebied, de noordwestelijke deel van Afrika. Deze bestaat uit Marokko (Westelijke Sahara), Algerije, Tunesië, Mauritanië en Libië. Vroeger werd tijdens de Islamitische overheersing ook Spanje hiertoe gerekend. Dit kun je terug vinden in de overblijfselen in Cordoba en Al Hambra. Deze architectuur staat bekend om de florale en geometrische vormen van gekleurde mozaïektegels (zillijs in het Arabisch). Deze schijven zillijs worden in een patroon gerangschikt, verhit, vormgegeven en ter versiering aangebracht voor vloeren en muren.